· Sanne de Wit
Rug- en schouderpijn in het vliegtuig
Wat de stoel met je bekken doet
De zitting van een vliegtuigstoel loopt licht naar achteren af en is zacht in het midden. Je bekken zakt daardoor naar achteren en kantelt mee. Je onderrug, die van nature licht hol staat, wordt bol getrokken — en alles daarboven volgt: je bovenrug rondt, je schouders komen naar voren, je nek compenseert.
De aanpassing met het meeste effect
Iets achter je onderrug leggen. Een opgevouwen trui, een sjaal, of het reiskussen als je het even niet om je nek hebt. Dat kantelt je bekken terug en zet de hele keten erboven rechter. Het is de goedkoopste ingreep en de merkbaarste.
Je schouders
Armleuningen die te hoog staan tillen je schouders op; te laag laat ze hangen. Kun je niets verstellen, leg dan je onderarmen op je bovenbenen in plaats van op de leuning. En let op je tas: een uur met een riem over één schouder in een krappe stoel doet meer dan de vlucht zelf.
Bewegen
- Elke twee tot drie uur even opstaan en het gangpad aflopen.
- Op je stoel: schouders optrekken en laten zakken, tien keer.
- Je bekken bewust een paar keer voor- en achterover kantelen — dat wisselt de belasting.
Als de pijn uitstraalt
Pijn die naar je arm of je been trekt, met tintelingen of krachtverlies, hoort beoordeeld te worden. Dat geldt in de lucht net zo goed als op de grond, en het is geen kwestie van beter zitten. Zie ook nekhernia: wat het is.
Gebruiken wat er al in de stoel ligt
Je hoeft weinig mee te nemen om je zit te veranderen, want het meeste ligt er al. Het dekentje dat je krijgt, opgerold tot een worst en in de holte van je onderrug geklemd, doet hetzelfde als een lendenkussen. Het houdt je bekken rechtop, en dat is de plek waar de rest van je houding uit volgt.
Twee dingen om op te letten. Rol het niet te dik: een te grote rol duwt je juist naar voren en laat je schouders achterblijven. En leg hem laag, in de welving net boven je bekken — niet halverwege je rug, want daar ondersteunt hij niets en kantelt hij je alleen maar.
Je handbagage in en uit het rek
Het moment waarop mensen zich in een vliegtuig vertillen, is bijna altijd hetzelfde: een zware tas met gestrekte armen boven het hoofd tillen, vanuit een smal gangpad, terwijl er iemand achter je staat te wachten. De haast maakt het niet beter.
Wat het rustiger maakt: zet de tas eerst op je stoel of op de armleuning, en til hem in twee bewegingen omhoog in plaats van in een. Draai je heupen mee in plaats van alleen je bovenlichaam te wringen. En als het te zwaar is, vraag je het gewoon — het personeel is niet verplicht te tillen, maar een medepassagier doet het bijna altijd.
Na de landing
De uren na een lange vlucht worden vaak zittend doorgebracht: een taxi, een trein, een wachtrij. Dat verlengt precies wat je net acht uur gedaan hebt. Wie de kans heeft om na de landing een kwartier te lopen voordat hij weer gaat zitten, merkt dat de volgende ochtend.
Blijft er na een reis iets hangen, dan is dat op zichzelf niet vreemd; blijft het dagen aanhouden, verandert het van karakter of straalt het uit naar je arm, dan is dat een reden om er iemand naar te laten kijken in plaats van af te wachten. Daar gaat een stijve nek na een reis verder op in.
De stoel voor je die achterover gaat
Er is één ding dat je zit in één beweging verandert en waar je zelf niets over te zeggen hebt: de passagier voor je die zijn rugleuning laat zakken. De ruimte die je had, is dan weg, en de reflex is om zelf ook achterover te gaan — wat het probleem doorschuift naar degene achter jou.
Wat wel helpt, is je tafeltje leeg te houden zodra je merkt dat de persoon voor je gaat verstellen, en je eigen leuning bij het eten weer rechtop te zetten. Dat laatste is geen beleefdheidsregel maar een praktische: eten met een leuning in je gezicht dwingt je in precies de voorovergebogen stand die de rest van dit artikel probeert te vermijden.
Kies je reiskussen
Je keuze: Grijs — Zwart
Nog een beperkt aantal op voorraad